001

D.D.V. was driekwart eeuw de toonaangevend vereniging van Amsterdam, als het gaat om toptennis. Zeventien maal werd de club kampioen van Nederland, voor het eerst in 1924. Toen men in 1986 besloot de betaling aan de topspelers te staken, betekende dat tevens het afscheid van de top. In het lustrumboek, dat in de zomer van 2004 verscheen, wordt dit proces en de redenering daarachter goed toegelicht. Het is een prettig leesbaar, maar enigszins onoverzichtelijk boek geworden, omdat de feitelijkheden (jaartallen, teamsamenstellingen e.d) rondgestrooid zijn in de tekst en niet in aparte tabellen opzoekbaar. Waarschijnlijk wilde men vermijden een ?saai? chronologisch verhaal samen te stellen, en heeft men daarom ook gekozen voor een meer thematische aanpak, waarvan een samenvatting van de historie slechts onderdeel uitmaakt. Aan de positieve kant van de balans staan zo veel interessante verhalen, dat het boek ruimschoots de moeite waard is, ook voor niet- leden. De interviews met nationale topspelers als Hans van Swol, Nel van der Storm-Hermsen en Jopie Roos-van der Wal en vele andere oude bekenden zijn evenzovele krenten in de al smakelijke pap. Als onverwachte bonus bevat het boek ook een uitvoerig hoofdstuk over de vereniging ALTC Ready 1928, waarvan het oprichtingsjaar in de naamgeving is beland. De club was lange tijd de buur van DDV op de banen van het Frans Otten Stadion totdat in 2001 besloten werd te fuseren met DDV. E?n van de behandelde thema?s betreft de communicatie tussen bestuur en leden, aanleiding om de vele voorkanten van het clubblad op een fraaie wijze te laten zien.





















Colofon© 2004 - 2011 robertblom.nlDisclaimer